خوش آمدید، جهت استفاده از امکانات سایت از طریق آیکون روبرو ثبت نام کنید
آخرین اخبار و مطالب سینما
  •  
  •  
    تاپیکهای مهم


    Gamesub
    advertisement advertisement

    مشاهده RSS Feed

    Sor3na

    مردم شناسی...

    به این مطلب امتیاز بدهید
    ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ .
    7 ﺳﺎﻝ ﺗﻤﺎﻡ .
    ﺍﺯ 18 ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺗﺎ 25 ﺳﺎﻟﮕﯽ .
    ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻧﯿﻤﻪ ﻧﺎﺩﺍﻧﯽ ﺗﺎ ﺍﯾﺎﻡ ﻧﯿﻤﻪ ﭘﺨﺘﮕﯽ .
    ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ؛
    ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺗﻪ ﮐﻼﺱ ﺑﻪ ﻣﮋﻩ ﻫﺎﯾﺸﺎﻥ ﺭﯾﻤﻞ ﻣﯽ ﺯﺩﻧﺪ
    ﻭ ﺭﺷﺘﻪ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
    ﻭ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻓﯿﻠﻢ ﺧﻮﺏ ﻣﯽ ﺩﯾﺪﻧﺪ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ ﻏﯿﺮ
    ﺩﺭﺳﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﺭﺷﺘﻪ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ .
    ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ ﻭ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯼ
    ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺷﻨﯿﺪﻡ :
    ‏« ﺣﺎﻻ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﻭ ﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﯽ؟ ‏»
    ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺯﺩﻡ ﻭ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﻣﻮﺩﺑﺎﻧﻪ ﺟﻮﺍﺏ ﺩﺍﺩﻡ : ‏« ﺍِﯼ
    ... ‏»
    ﻭ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﺟﻮﺍﺏ ﺷﻨﯿﺪﻡ :
    ‏« ﺣﺎﻻ ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ، ﻣﻦ ﭼﻪ ﺟﻮﺭ ﺁﺩﻣﯿﻢ؟ ‏»
    ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﺳﮑﻮﺕ ﮐﺮﺩﻡ .
    ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﺩﯾﮕﺮ ﻫﻢ ﺳﮑﻮﺕ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ .
    ﻭ ﺣﺘﯽ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﺩﯾﮕﺮ .
    ﻣﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﯾﻢ .
    ﺍﺯ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺣﺮﻑ ﺯﺩﯾﻢ ﻭ ﺍﺯ ﺁﺩﺍﺏ ﻭ ﺭﺳﻮﻡ ﺍﯾﻦ ﻗﺒﯿﻠﻪ ﻭ ﺁﻥ ﺷﻬﺮ
    ﻭ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺳﺘﺎ .
    ﺍﺯ ﺁﺩﺍﺏ ﻭ ﺭﺳﻮﻡ ﺑﺎﻟﻎ ﺷﺪﻥ، ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻥ، ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﮐﺮﺩﻥ،
    ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻧﮑﺮﺩﻥ، ﺍﺯ ﺁﺩﺍﺏ ﻭ ﺭﺳﻮﻡِ ﺍﺯ ﺑﯽ ﻋﺸﻘﯽ ﭘﺮﭘﺮ
    ﺷﺪﻥ، ﻣﺮﺩﻥ .
    ﻣﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﻧﺪﺍﺭﯼ . ﻣﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻤﺴﺮﯼ
    ﮐﻪ ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻣﺮﮔﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﯼ . ﻫﻤﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺑﻪ ﻋﻘﺪﺵ ﺩﺭ
    ﺁﻣﺪﯼ؛ ﺑﺮ ﺍﺳﺎﺱ ﺭﺳﻢ ﻗﺒﯿﻠﻪ .
    ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﺎﯾﺎﻥ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﺟﻨﮓ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭼﻨﺪ ﮐﯿﻠﻮ ﺑﺮﻧﺞ ﻭ ﭼﻨﺪ
    ﺭﺍﺱ ﺍﺳﺐ، ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﻋﻘﺪ ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻮ ﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﻋﻤﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ
    ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻫﺎ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ .
    ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻨﺎﺳﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪﯾﻢ؛ ﺻﻔﺤﻪ ﺑﻪ ﺻﻔﺤﻪ، ﺟﺰﻭﻩ ﺑﻪ ﺟﺰﻭﻩ،
    ﮐﺘﺎﺏ ﺑﻪ ﮐﺘﺎﺏ .
    ﺍﺳﺘﺎﺩﻫﺎ ﺁﻣﺪﻧﺪ ﻭ ﺭﻓﺘﻨﺪ .
    ﺍﺳﺘﺎﺩﻫﺎ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭ ﮔﻔﺘﻨﺪ .
    7 ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺖ .
    ﻣﺪﺭﮎ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﯽ ﺷﺪ ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﯽ ﺍﺭﺷﺪ .
    ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺏ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﻝ ‏« ﺣﺎﻻ
    ﺑﮕﻮ ﺑﺒﯿﻨﻢ، ﻣﻦ ﭼﻪ ﺟﻮﺭ ﺁﺩﻣﯿﻢ؟ ‏»
    ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ ﮔﻔﺖ،
    ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﭘﺎﺭﺍﮔﺮﺍﻑ،
    ﯾﺎ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ ﺻﻔﺤﻪ . ﺣﺎﻻ ﻣﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﮐﻪ ‏« ﻣﺮﺩﻡ ‏» ﺩﺭ ﮐﻠﻤﻪ
    ﺧﻼﺻﻪ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﻧﺪ .
    ﺁﻧﻬﺎ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ‏« ﻧﺎﺯﻧﯿﻦ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﯽ ﺍﻧﺪ ‏»
    ﻭ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ‏« ﻋﻮﺿﯽِ ﻧﻔﺮﺕ ﺍﻧﮕﯿﺰ ‏» .
    ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﭘﺎﯼ ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮﻥ، ﺧﯿﺮﻩ ﺑﻪ
    ﺩﻫﺎﻥ ﺍﺧﺒﺎﺭ ﮔﻮ، ﺑﻪ ﭘﻬﻨﺎﯼ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺷﮏ ﻣﯽ ﺭﯾﺰﻧﺪ
    ﻭ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﺑﺎ ﭘﻮﺯﺧﻨﺪﯼ ﺑﺮ ﻟﺐ، ﮐﻨﺎﺭ ﺟﻨﺎﺯﻩ ﻫﺎﯼ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺯ
    ﻣﺎﺷﯿﻦ ﻫﺎﯼ ﺗﺼﺎﺩﻓﯽ، ﺳﻠﻔﯽ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ .
    ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻋﺸﻘﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻋﺮﺵ ﻣﯽ ﺑﺮﻧﺪ ﻭ ﯾﮏ ﺭﻭﺯ
    ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ ﺳﺎﺑﻖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻓﺮﺵ ﻣﯽ ﮐﻮﺑﻨﺪ ﻭ ﻣﺸﺖ ﻭ ﻟﮕﺪ ﺑﺎﺭﺍﻧﺶ
    ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .
    ﯾﮏ ﺭﻭﺯ ﮐﺎﺭﻣﻨﺪﯼ ﻣﺤﺘﺮﻡ ﻭ ﺁﺑﺮﻭﻣﻨﺪ ﺩﺭ ﺷﺮﮐﺘﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﻧﺪ ﻭ ﯾﮏ
    ﺭﻭﺯ ﺩﺭ ﻗﺎﻣﺖ ﯾﮏ ﺩﺍﻋﺸﯽ، ﺳﺮ ﺍﺯ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺪﺍ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ .
    ﺟﻤﻌﻪ ﻫﺎ ﺳﺮ ﭼﻬﺎﺭﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺗﺮﻣﺰ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ ﺧﯿﺎﺑﺎﻥ ﺭﺩ
    ﺷﻮﯼ ﻭ ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ ﻫﺎ ﺳﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻬﺎﺭﺭﺍﻩ ﺍﺯ ﺭﻭﯾﺖ ﺭﺩ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ .
    ﻧﻪ . ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﯾﮑﺒﺎﺭ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ .
    ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺜﻞ ﺭﻭﺩ ﺍﻧﺪ .
    ﺭﻭﺩﯼ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺮﯾﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﻣﯽ ﺭﻭﺩ، ﻣﯽ ﺭﻭﺩ، ﻣﯽ ﺭﻭﺩ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ
    ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ .
    ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺩﺭ
    ﻣﻮﺩﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻫﺎﯼ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ
    ﻫﺎﯼ ﻋﺎﻃﻔﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻫﺎﯼ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﻫﺎﯼ
    ﺟﻐﺮﺍﻓﯿﺎﯾﯽ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺷﻨﺎﺧﺖ .
    ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﺮﺩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺘﺎﻫﻞ،
    ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺑﯽ ﭘﻮﻝ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﭘﻮﻟﺪﺍﺭ،
    ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺑﺎﺯﻧﺪﻩ،
    ﻭﻗﺘﯽ ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺑﻪ ﮐﺎﻡ ﺷﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ،
    ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﻭﻃﻦ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ ﻏﺮﺑﺖ،
    ﻭﻗﺘﯽ ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺭﺋﯿﺲ،
    ﻭﻗﺘﯽ ﻏﺮﻕ ﺩﺭ ﻣﺎﺗﻢ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﺧﻮﺷﯽ،
    ﻭﻗﺘﯽ ﺁﻭﯾﺰﺍﻥ ﺍﺯ ﻣﯿﻠﻪ ﺍﺗﻮﺑﻮﺱ ﺑﯽ ﺁﺭ ﺗﯽ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﻧﺸﺴﺘﻪ
    ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﻮﺍﭘﯿﻤﺎﯼ ﻟﻮﻓﺖ ﻫﺎﻧﺰﺍ،
    ﻭﻗﺘﯽ ﺷﺴﺘﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﯼ ‏« ﻻﯾﮏ ‏» ﺑﺎﻻ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻭﻗﺘﯽ ﺩﺭ
    ﺣﺎﻝ ﻫﻮ ﮐﺸﯿﺪﻥ ﺍﻧﺪ ...
    ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﻭ ﻫﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﺷﻨﺎﺧﺖ .
    ﭼﺮﺍ ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻭﺩ ﺍﻧﺪ . ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ . ﻣﯽ ﺭﻭﻧﺪ
    ﻭ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺛﺎﺑﺖ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ....

    ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺁﻧﺎﻟﯽ ﺍﮐﺒﺮﯼ

    Submit "مردم شناسی..." to Digg Submit "مردم شناسی..." to del.icio.us Submit "مردم شناسی..." to StumbleUpon Submit "مردم شناسی..." to Google

    دسته بندی ها
    دسته بندی نشده

    نظرات

    اکنون ساعت 10:05 PM برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +4.5 می باشد.
    Copyright © Show-Time.iR .All rights reserved.
    Designed by: VbIran , Show-Time , ErfanGraph , XboxIran